Marek Jakubiak: „Widać wyraźnie. Tak. No i teraz on traci przytomność. I moja rola,…”

Widać wyraźnie. Tak. No i teraz on traci przytomność. I moja rola, jak ja to zobaczyłem wszystko, natychmiast w samochód biegnę tam. Już było po wszystkim, że tak powiem, bo dość daleko mieszkam od tego miejsca. Wpadam, pytam się, gdzie on jest. Zabrali go, ale gdzie go zabrali? Nikt nie wie. Zaczynam dochodzić, gdzie on jest. Proszę Państwa, jego ukrywano. Dobrze, że ja jestem rozpoznawalną osobą, bo dzwonili do mnie ludzie, ja pragnę im bardzo podziękować. Tym wszystkim ludziom, którzy po cichu zadzwonili do mnie i mi podpowiedzieli.